Γράφει η Καλλιόπη Γραμμένου
«Ο Γενάρης έχει πατέρα το Χειμώνα και μητέρα του την Παγωνιά. Ο παππούς του ο Χρόνος, όταν γεννήθηκε ο πρώτος εγγονός του ήταν πολύ χαρούμενος και ευτυχισμένος που ένιωσε πως ξανάγινε Νέος Χρόνος.
Στις έξι μέρες βαπτίστηκε, νονά του η Χιονοθύελλα. Πρώτοι που έφτασαν στη βάφτιση ήταν το Κρύο, το Ξεροβόρι και ο Παγετός.
Σαν μεγάλωσε λίγο κι άρχισε να χοροπηδά πάνω στο στρωματάκι του, το τρύπησε και οι νιφάδες άρχισαν να πέφτουν πάνω στη Γη…
Ο Ιανουάριος μεγάλωσε αρκετά. Για να αναπτυχθεί όμως σωστά έπρεπε να φάει και φρούτα. Τότε η παγωνιά πήγε στην Άνοιξη να φέρει φρούτα για το Γενάρη…
Όταν έφυγε η Παγωνιά, η πλάση ξεπάγωσε, ξημέρωσαν ανοιξιάτικες μέρες και ένα θαλασσοπούλι, άρχισε να χτίζει τη φωλιά του πάνω στα βράχια. Το πουλί αυτό δεν είναι άλλο από την Αλκυόνη, που έρχεται κάθε χρόνο το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου και απολαμβάνουμε, μαζί με αυτό, για μερικές μέρες μια σχετική καλοκαιρία, μια ανάπαυλα από τα χειμωνιάτικα μπουρίνια. Οι γλυκές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές «Αλκυονίδες ημέρες» και κρατούν 3 έως 7 ημέρες.
Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ
