Στην πλατεία Κοτζιά, μια νέα θρησκεία γεννήθηκε και χάθηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Χωρίς θαύματα, χωρίς ιερά κειμήλια, το θείο όραμα φορούσε ρούχα, είχε γραμμωμένο σαγόνι και λευκά δόντια… και ήρθε με μια τζιπαρώνα νααα με το συμπάθιο, με την κυκλοφορία να έχει διακοπεί για αρκετή ώρα!!!
Πεντακόσια και βάλε κινητά υψώθηκαν ταυτόχρονα προς τον ουρανό της οδού Αθηνάς, σε μια άτυπη λειτουργία προς τον Θεό της Μεγάλης Οθόνης. Κανείς δεν άκουσε ούτε μια λέξη, λόγω απόστασης ασφαλείας, κανείς δεν τον πλησίασε... κανείς δεν ένοιωσε την ανάσα του! Δεν πειράζει όμως, σημασία έχει να τον είδαν…
«Να, υπάρχει η απόδειξη...» σου λέει και σου δείχνει το κοντινό πλάνο που έχει ανεβάσει ως story συνοδευόμενο από το εικονίδιο μιας φλογερής καρδιάς που χτυπάει σαν κομπρεσέρ!!!
Αν όμως, λέω αν… παραδείγματος χάρη, την ίδια ώρα, στο ίδιο σημείο είχε εμφανιστεί ένας πραγματικός άγιος, με μαύρα ράσα και γενειάδα, έτοιμος να μοιράσει ευλογίες, η πλατεία Κοτζιά μάλλον θα ήταν άδεια. Θα τον είχαν περάσει για τρελό ή στην καλύτερη των περιπτώσεων για κάποιον ηθοποιό, που υποδύεται κάποιον άγιο. Κανείς δεν θα σήκωνε κινητό να αποθανατίσει τη στιγμή, ούτε θα διέκοπτε κανείς την κυκλοφορία.
Ο Μπραντ Πιτ όμως, είναι μια άλλη υπόθεση. Είναι η επιτομή της επίγειας δόξας. Ο κόσμος που μαζεύτηκε δεν πήγε να προσκυνήσει, πήγε να φωτογραφίσει τη δόξα του. Να την κάνει κλικ, να την κατεβάσει, να την ανεβάσει, να την κάνει δική του για λίγο.
Σε είκοσι χρόνια, θα το δείχνουν στα παιδιά του, στα εγγόνια του και θα τους λέει με καμάρι: «Κοίτα, ήμουν και εγώ εκεί. Τον είδα. Και να, να η φωτογραφία, απόδειξη ότι υπάρχει κάτι πιο αληθινό κι από την ίδια την πραγματικότητα. Ένας σταρ στο κινητό μου».
Καλημέρα σας
Η μεταλλαγμένη μαϊμού