Νέες οιμωγές στο Facebook, το μέσο των μπούμερ. Η ανακοίνωση ενός πάρα πολύ καλού βιβλιοπωλείου του κέντρου των Αθηνών και συνάμα χώρου εκδηλώσεων πως βάζει άμεσα λουκέτο πυροδότησε πίκρα, θυμό και μπόλικο λυρισμό στους έλληνες χρήστες – μεσήλικους κατά βάση.
Μια ορθή συζήτηση για τα υψηλά ενοίκια, το gentrification, την ομογενοποίηση της Αθήνας, την ξενοδοχοποίησή της, έγινε με λανθασμένο τρόπο. Κάτω από τόνους δακρύων, μέσω εσχατολογικών post, τσιτάτα ανασύρθηκαν για τη χρησιμότητα του βιβλίου και την ιερότητά του, αφορισμοί για το αμόρφωτο και αγράμματο πόπολο που δεν μπορεί να στηρίξει ένα βιβλιοπωλείο του κέντρου, κατάρες εκτοξεύθηκαν στους real estate και τους μεγαλοξενοδόχους που μετατρέπουν την πόλη σε ένα συνεχές εστίασης και ύπνου. Είναι έτσι; Ένα μέρος του προβληματισμού αυτού είναι απόλυτα δικαιολογημένο.
Και ναι, είναι σημαντικό όχι μόνο να υπάρχει ένα ευρύ οικοσύστημα μικρών και μεγάλων βιβλιοπωλείων στην Αθήνα, αλλά και ταυτόχρονα ένα δίκτυο μικρών και μεγάλων εκδόσεων. Φυτώρια δηλαδή και νέων συγγραφέων και ποιητών ή ποιητριών που με τη σειρά τους μπορούν να διαμορφώσουν μία νέα λογοτεχνική και συγγραφική σκηνή στη χώρα.
Ναι, τα μικρά βιβλιοπωλεία έχουν αξία. Πρέπει να στηριχθούν – το εν λόγω θα μείνει ανοιχτό για δύο μήνες με εξαιρετικά χαμηλές τιμές στα βιβλία του και αξίζει την αγοραστική προσοχή μας. Υπάρχει όμως και μία δόση υποκρισίας από ένα μέρος των χρηστών του Facebook. Όταν για παράδειγμα στην πιο τελευταία έρευνα που έχουμε για τη βιβλιοαναγνωσία παρατηρούμε πως μόνο το 35% των Ελλήνων διαβάζει ένα και μόνο βιβλίο τον χρόνο. Άρα αυτό που λέμε βιβλιοφιλικό κοινό στην Ελλάδα είναι πολύ πολύ μικρό σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τα στοιχεία είναι από τους επίσημους φορείς. Μία μικρή άνθηση παρατηρήθηκε τις ημέρες της καραντίνας, τις ημέρες της πανδημίας, αλλά σήμερα είναι κοινό μυστικό μιλώντας με τους ανθρώπους του βιβλίου, αυτούς δηλαδή που ξέρουν τον χώρο, πως η πτώση της αγοράς είναι μεγάλη.
Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ