Κουβέντα στην «αυλή» με τον συγγραφέα Γιάννη Κίντζιο, με αφορμή την έκδοση του βιβλίο του «Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κομνηνός.
Τι σας έχει λείψει από τα παιδικά σας χρόνια;
Νομίζω ότι μου έχει λείψει η πιο πηγαία & ακατέργαστη εκφραστικότητα , η ανεπιτήδευτη και αγνή αγάπη, όπως και η τόλμη να ονειρευόμασταν να αλλάξουμε τον κόσμο κάνοντας “δράσεις” ή και αποδράσεις από όλο αυτό που ήδη είχαμε προϊδεάστεί πως θα συμβεί. Στην ουσία μιλάμε για μια νέα εποχή που ξεκίνησε λίγα χρόνια πριν, αλλά και επίσημα μετά, την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. Η προληπτική προσέγγιση που υιοθετήθηκε μετά από αυτές τις επιθέσεις περιλάμβανε αυξημένα μέτρα ασφαλείας και ελέγχου με όχι τόσο αγνές προθέσεις. Μεγαλώνοντας ο κόσμος άλλαξε “εν ριπή οφθαλμού” και σίγουρα πολλοί από μας δεν έχουμε πειστεί ότι άλλαξε προς το καλύτερο. Μόνο η “παιδική”, καθαρή ματιά και σταθερή & ακάθεκτη θέση απέναντι σε θεσμούς, νοοτροπίες και αρνητικά γεγονότα θα μπορούσε ουσιαστικά να ανατρέψει παθογένειες που επικρατούν σήμερα αλλά αυτό είναι μια μεγάλη κουβέντα.
Θυμάστε αν υπήρξε στη σκέψη σας ως παιδί, η ιδέα ν’ ασχοληθείτε με τη συγγραφή;
Ως παιδί , μεγάλωσα σε μια γειτονιά με ανησυχίες, όχι απαραίτητα μόνο καλλιτεχνικές, αλλά και με διάφορα ενδιαφέροντα γύρω από το τι συμβαίνει γύρω μας σε διάφορά επίπεδα από την πολιτική, τον αθλητισμό έως και τον πολιτισμό . Αγοράζαμε δίσκους και μαζευόμαστε σε σπίτια να ακούσουμε ήχους που ανέδυαν ποικίλα συναισθήματα, νέες μουσικές εκφράσεις και τέχνη ανοίγοντας ορίζοντες στα μάτια της ψυχής που ασφυκτιούσε στο γκρίζο περιτύλιγμα της πόλης. Γράφαμε στίχους για το συγκρότημα των ονείρων μας, διακαής πόθος εκείνη την εποχή και προσπαθούσαμε να παίξουμε ριφάκια στην κιθάρα από μουσικούς “ήρωες” που θαυμάζαμε. Δεν υπήρχε η ιδέα τότε ότι θα ασχοληθώ με την συγγραφή απλά έγγραφα αυτόματα για να εκφράσω τις ανησυχίες μου χωρίς αυτό να μπει σε κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο ή σκέψη.
Η αισιοδοξία, υπάρχει στο λεξικό της ζωής σας;
Την αισιοδοξία, αν και ακούγεται κάπως κλισέ σαν έννοια, δεν επιδιώκω να την αναφέρω συχνά ως χαρακτηριστικό ή ιδιότητα αλλά την επιλέγω σαν στάση ζωής. Επίσης δεν θα ήθελα να την υιοθετήσω ως έννοια στον υπερθετικό βαθμό πιστεύοντας ότι τα ακραία συναισθήματα ή χαρακτηριστικά σκέψης προσπαθούν να ξορκίσουν την φθορά, το κακό και τον πόνο που είναι πολλές φορές μέρος του κόσμου που ζούμε και καλούμαστε, όπως ξέρετε, να συμφιλιωθούμε με όλα αυτά τα ενδεχόμενα της ζωής. Στην πραγματικότητα καλούμαστε όλοι μας να βρίσκουμε νόημα και λόγους να ζούμε ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις.
Τι περιλαμβάνει η καθημερινότητά σας;
Η καθημερινότητα είναι προσαρμοσμένη στις συνθήκες της όμορφης αλλά και δύσκολης πόλης μας, μιας πόλης που διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά για να ευημερούν οι κάτοικοι της με συνθήκες όμως, σε κάποιες περιπτώσεις, τριτοκοσμικές. Εργάζομαι στον χώρο της Διαφήμισης και της τεχνολογίας και διδάσκω κατά καιρούς σε ειδικά διαμορφωμένα προγράμματα εκπαίδευσης εταιριών αλλά και επαγγελματιών κρατώντας όμως - όσο αυτό ειναι δυνατό - μια ισορροπία εσωτερική βρίσκοντας έστω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου. Η γυμναστική αλλά και η επαφή μου με την μουσική, την φωτογραφία και τον κινηματογράφο είναι μέρος της καθημερινότητάς μου προσπαθώντας πάντα να είμαι σε επαφή με τους ανθρώπους που ξεχωρίζω και αγαπώ.
Σε ποιο στάδιο πιστεύετε ότι βρίσκεται η σχέση του Έλληνας με το βιβλίο;
Πάντα η σχέση του Έλληνα με την τέχνη ήταν ιδιαίτερα στενή άσχετα με τα στατιστικά και τους αριθμούς που δείχνουν τον Έλληνα να μην διαβάζει πολύ σε σχέση με τους άλλους Ευρωπαίους. Μην ξεχνάμε ότι και η ανάπτυξη της τεχνολογίας για την δημιουργία και διάδοση του περιεχομένου επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ανάγνωση βιβλίου προσφέροντας, εδώ και πολλά χρόνια, νέα μέσα και πλατφόρμες ενημέρωσης και “αναψυχής” για το ευρύ ή και το πιο παραδοσιακά αναγνωστικό κοινό. Πλέον δεν μιλάμε τόσο για το βιβλίο όσο για το “περιεχόμενο” που περιλαμβάνει περισσότερες φόρμες και στοιχεία (κείμενο, εικόνα, βίντεο, ήχο) ή επίσης μιλάμε για την Τεχνητή Νοημοσύνη και τις εφαρμογές της για την δημιουργία περιεχομένου. Συνεπώς σιγά σιγά “μετατοπίζονται” οι λέξεις και οι όροι και διαφοροποιούνται οδηγώντας περισσότερο προς την “κατανάλωση” περιεχομένου παρά προς την “ανάγνωση” βιβλίου. Παρόλα αυτά στην Ελλάδα - κυρίως μετά την πανδημία και την κρίση - υπάρχει μια άνθηση της ανάγνωσης και συγγραφής βιβλίων με έναν αριθμό εκδοτικών οίκων που συνεχώς αυξάνεται.
Τι στάθηκε αφορμή για να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Δεν υπήρχε ποτέ, όπως είπα παραπάνω, η σκέψη ή η πρόθεση να γράψω ένα βιβλίο όμως διάφορα βιώματα, εικόνες και σκέψεις που μας καθορίζουν κυρίως συναισθηματικά και πνευματικά συσσωρεύονται μέσα μας, φυλάσσονται στο ασυνείδητο και στον κατάλληλο χρόνο βγαίνουν στην επιφάνεια και εκφράζονται.
Όσον αφορά την αφορμή λοιπόν, από μικρός είχα μια συνήθεια, ό,τι έγραφα σε ένα φύλλο χαρτί ή στην “πλάτη” ενός πακέτου τσιγάρων το φύλαγα ευλαβικά σε έναν δερμάτινο τσαντάκι σε σχήμα χαρτοφύλακα. Όταν με τα χρόνια μαζεύτηκαν εκατοντάδες τέτοια χαρτάκια, για να μην τα αλλοιώσει ο χρόνος, τα δακτυλογράφισα και τα αρχειοθέτησα στον υπολογιστή μου. Μετά από αρκετά χρόνια διαβαζοντας τας ολοένα και πιο συχνά ωρίμασε στην σκέψη μου η ιδέα να εκδόσω κάποια από αυτά.
Ο κάθε ήρωας των βιβλίων σας, «προδίδει» μικρά ή μεγάλα μυστικά του εαυτού σας;
Η ποιητική συλλογή “Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα“ προήλθε από μία προσωπική μου εξομολόγηση, από ένα ειλικρινή διάλογο με τον εαυτό μου αποκαλύπτοντας μια αγωνία για αυτό που βιώνουμε, εμείς οι άνθρωποι, ως έρωτα.
Η Διοτίμα, ως πνευματική ιέρεια και “δασκάλα”, προβάλλει τον Έρωτα ως κίνητρο για ηθική ανέλιξη προσφέροντάς όμως, για να φτάσουμε ως εκεί, αντί μια γέφυρα μια λεπτή τεντωμένη κλωστή. Σίγουρα λοιπόν η γραφή λειτουργεί και ως μια δημιουργική “βαλβίδα” εκτόνωσης αποδίδοντας την δική μου αλήθεια για το παράλογο και άλυτο αίνιγμα του έρωτα και της αγάπης.
Είναι εύκολο να μας εκθέσετε τα συναισθήματα που νιώσατε τελειώνοντας αυτό σας το έργο;
Έχω την αίσθηση ότι μετά την χαρά για την ολοκλήρωση ενός συγγραφικού έργου, στην δική μου περίπτωση, υπήρξε και μια βαθιά αποδοχή του κλεισίματος ενός “εσωτερικού”, προσωπικού κύκλου από το παρελθόν. Αυτό αναπόφευκτα οδηγεί και σε μια αποστασιοποίηση από το έργο λειτουργώντας θετικά για μένα μια και με καθιστά θετικό να ακούσω κάθε διαφορετική ερμηνεία και κριτική. Με απελευθερώνει από την υποκειμενικότητα που δημιουργεί αναπόφευκτα η κτήση και πλέον το ενδιαφέρον μου εστιάζεται μόνο προς το βλέμμα το κάθε αναγνώστη ξεχωριστά. Κάθε ανάγνωση, από διαφορετική οπτική σκοπιά, δίνει ένα νέο ποίημα ή εκδοχή του.
Τι θα λέγατε σ’ έναν αναγνώστη ώστε να τον προτρέψετε να διαβάσει το βιβλίο σας;
Γενικότερα θα προέτρεπα τους φίλους αναγνώστες σας για περισσότερο “πειραματισμό” ή να δίνονται περισσότερες ευκαιρίες σε νέους δημιουργούς και αναγνώσματα. Όσον αφορά την ποίηση θα έλεγα ότι σε κάθε ποιητική συλλογή καλείται ο αναγνώστης να συμμετάσχει σε έναν ριψοκίνδυνο διάλογο όχι με τον ποιητή πρωτίστως αλλά με μια προοπτική του εαυτού του. Η ποίηση αναδύει οικουμενικά και πανανθρώπινα στοιχεία που μέσω της γραφίδας του ποιητή βρίσκουν διέξοδο και εμφανίζονται στην σφαίρα της αντίληψης μας προσφέροντας εκτός της απόλαυσης, νέες εκδοχές του σύμπαντός μας.
Μέσω της παραπάνω οπτικής και προσέγγισης θα πρότεινα λοιπόν και την “ριψοκίνδυνη” επιλογή της ανάγνωσης της ποιητικής συλλογής “ Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα”.
Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τα επόμενα σχέδια σας;
Αυτό το διάστημα δουλεύουμε με τους Ατίθασους Άγγελους κάποια μελοποιημένα ανέκδοτα ποιήματα από την δεύτερη ποιητική μου συλλογή που έχει ολοκληρωθεί και είναι υπό έκδοση.
Ο Γιάννης Κίντζιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καλλιθέα, σπούδασε Διαφήμιση και τα τελευταία χρόνια είναι αφοσιωμένος στον τομέα του Performance Marketing. Διετέλεσε ομιλητής σε συνέδρια και εισηγητής σεμιναρίων του κλάδου. Παράλληλα, δουλεύει projects καινοτομίας σε συνεργασία με εταιρείες ελληνικές και του εξωτερικού.
Σήμερα, με την εμπειρία και τις γνώσεις του, προετοιμάζει νεότερα στελέχη για την ένταξή τους στον χώρο της διαδραστικής διαφήμισης, μεταδίδοντας γνώσεις και επιτυχημένες εφαρμοσμένες τακτικές.
Ασχολείται, ακόμη, με τη μουσική και τη φωτογραφία, συμμετέχοντας σε εκθέσεις αλλά και τον αθλητισμό λαμβάνοντας μέρος σε αγώνες Μαραθωνίου.
Παύλος Ανδριάς για τον aylogyros news
