Κουβέντα στην «αυλή» μας, συντροφιά με την ηθοποιό Μαρίτα Τζατζαδάκη, έχοντας ως αφορμή τη συμμετοχή της στην παράσταση «Caipirinha» του Μιχάλη Σπέγγου στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ
Ξεκινώντας την κουβέντα μας, θα ήθελα να πάμε μερικά χρόνια πίσω και να σας ρωτήσω, τι ήταν αυτό που σας ώθησε ν’ ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Ήταν ένα τυχαίο γεγονός. Η τότε ψυχαναλύτρια μου εμφανίστηκε μία μέρα στη συνεδρία μας με ένα απόκομμα εφημερίδας σχετικά με το Εθνικό Θέατρο. “Το σκέφτηκες ποτέ αυτό;” Την πήρα από τα μούτρα “Τι ανοησίες είναι αυτά, δεν είμαι εγώ για θέατρα”. Όπως βλέπετε δεν πήγε πολύ καλά αυτό. Έβλεπε κάτι που δεν έβλεπα, και δεν ήταν το μόνο!
Τι σας έκανε να συμμετέχετε στην παράσταση «Caipirinha» & ποιος είναι ο ρόλος σας σε αυτή;
Ο Μιχάλης (Σπέγγος) είχε έρθει να με δει σε μία παράσταση πριν κάποιο καιρό, είχαμε γνωριστεί, και αργότερα όταν χρειάστηκε μία ηθοποιό για το ρόλο της Μαρίας μου τηλεφώνησε. Πήρα το κείμενο και την επόμενη μέρα κιόλας του είπα ότι με ενδιαφέρει. Η συνάντηση μου με τον Μάνθο Καλατζή επίσης επιβεβαίωσε την αρχική μου επιλογή. Είναι πολύ σημαντικό για μένα να μπορώ να συνεργάζομαι σε πνεύμα δημιουργικότητας και κυρίως ελευθερίας και ανοιχτού πνεύματος. Οι άνθρωποι παίζουν σημαντικό ρόλο στη δουλειά μας. Ο ρόλος της Μαρίας είναι ιδιαίτερος και πολυεπίπεδος από γραφής. Ήταν μία πρόκληση να μπορέσουμε να αποδώσουμε τα παιχνίδια στα οποία επιδίδονται οι χαρακτήρες χωρίς να χάνουμε το κέντρο τους αλλά και χωρίς να προδίδουμε τα κίνητρά τους.
Ταυτίζεται η φιλοσοφία της παράστασης με το σήμερα; Ποια στοιχεία κυριαρχούν;
Θα έλεγα πως ναι, αυτά συμβαίνουν στο τώρα που ζούμε. Οι άμυνες που σηκώνουμε για να διαχειριστούμε τις προσωπικές μας ιστορίες είναι αυτές που ορίζουν και το χαρακτήρα μας. Για μένα το «Caipirinha» είναι ένα έργο σύγχρονο με πολύ έντονο το στοιχείο της ψυχικής ζωής των χαρακτήρων.
Θα μπορούσε αυτή η παράσταση να ήταν μια έκφραση της καθημερινότητάς μας;
Τολμώ να πω ότι για κάποιους, και συμπεριλαμβάνω τον εαυτό μου μέσα σε αυτούς, θα μπορούσε να είναι μια έκφραση της καθημερινότητας μας, αν όχι με τους ίδιους τρόπους, με παραπλήσιους.
Ποιο μήνυμα-κάλεσμα, θα «στέλνατε» σ’ έναν υποψήφιο θεατή ώστε να δει την παράσταση;
Το παρελθόν μας είναι μόνο η κληρονομιά μας, δε μας ορίζει και δε μας περιορίζει!
Θα σας δούμε και κάπου αλλού φέτος; Ποια είναι τα «άμεσα» σχέδιά σας;
Ναι, αυτό τον καιρό εμφανίζομαι επίσης στο “Ο,τι φοβάμαι έχει ήδη συμβεί”, μια παράσταση βασισμένη στη ζωή της συγγραφέως Joan Didion. Ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο και μια μεγάλη πρόκληση για μένα.
Ποια είναι η αγαπημένης σας ατάκα μέσα στο έργο;
“Κανείς δεν ξέρει την πραγματική μου ταυτότητα, μόνο εσύ”
Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση, πατήστε ΕΔΩ
Παύλος Ανδριάς για τον aylogyros news
