Κουβέντα στην «αυλή» με τη συγγραφέα Κατερίνα Δημόκα, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου της «Ποιος ήταν τελικά ο κύριος Πάνου;», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Αφετηρία ήταν οι προβληματισμοί μου από τη Συμβουλευτική Σταδιοδρομίας, όπου είχα μόλις επιμορφωθεί. Έτσι, αναζητούσα την ευκαιρία να μιλήσω στα παιδιά για μια κρίσιμη απόφαση: την επιλογή επαγγέλματος. Παράλληλα, εκείνο τον καιρό αφουγκραζόμουν τις αγωνίες στενών φίλων για την εργασία τους, την έγνοια αν βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση ή αν έχουν τη δύναμη να ξεκινήσουν μια νέα καριέρα.
Πόσο επηρεάζει τη ζωή του Φώντα η απώλεια της δουλειάς του πατέρα του και κατά πόσο είναι έτοιμος να συμβιβαστεί με τα νέα δεδομένα;
Όλη η οικογένεια δοκιμάζεται από την απόλυση του Ζαχαρία και οι επιπτώσεις αυτές δίνονται συμβολικά με το στερητικό τους αν: άν-εργος μπαμπάς, ά-υπνη μαμά, α-βάπτιστη αδελφή. Ο Φώντας έχει σίγουρα ξε-βολευτεί, αλλά αυτό που τον στενοχωρεί περισσότερο είναι η έλλειψη χρόνου με τη μαμά και η δυσκολία που αναγνωρίζει στον μπαμπά να βρει έναν νέο ρόλο.
Τι φοβάται περισσότερο ο Φώντας: τους καινούργιους ανθρώπους ή το συναίσθημα ότι είναι ξένος;
Φοβάται την αποξένωση από τους γονείς του και την απομάκρυνση από την παρέα των σκέιτερς στο Κουκάκι, που μοιράζονταν το ίδιο πάθος. Οι νέοι γείτονες τον απασχολούν στον βαθμό που επιδρούν πάνω στους γονείς του.
Θεωρείτε πως πρέπει ο Φώντας του βιβλίου και ο κάθε Φώντας να είναι ενήμεροι για τα όσα συμβαίνουν γύρω τους;
Ο ήρωας είναι ένα παιδί του Δημοτικού, άρα ζει στον μικρόκοσμο της οικογένειας και του σχολείου του. Τα αντανακλαστικά του ενεργοποιούνται, όταν αυτός ο μικρόκοσμος κλονίζεται απότομα. Γενικά (και βγαίνοντας από τη μυθοπλασία) θα έλεγα ότι η ενημέρωση και η επίγνωση των παιδιών θα πρέπει να ακολουθούν τις εσωτερικές τους ανάγκες και τον προσωπικό τους ρυθμό να γνωρίζουν τον κόσμο.
Μέσα από τις συχνές του ερωτήσεις ο Φώντας καταπολεμά τον φόβο του ή έχει χάσει τις ισορροπίες του;
Ρωτά γιατί θέλει να καταλάβει. Είναι ένα αγόρι γεμάτο φαντασία και μαγικές ερμηνείες του κόσμου, τις οποίες προσπαθεί να συνταιριάξει με την πραγματικότητα.
Δώστε μας ένα μικρό «βιογραφικό» του Φώντα, αλλά και το στίγμα των ανησυχιών του.
Δεκάχρονος σκέιτερ, ευφάνταστος (προίκα απ’ την παραμυθού μαμά), γράφει καλές εκθέσεις, μαστορεύει, είναι φιλόζωος και έχει βρει τον μπελά του κάνοντας babysitting στη μικρή του αδελφή. Ονειρεύεται να βγάλει λεφτά και ανησυχεί γιατί, όσο ο μπαμπάς του μένει χωρίς δουλειά, οι εντάσεις στο σπίτι καλά κρατούν, ενώ η μαγειρική της μαμάς περιορίζεται.
Τι μήνυμα θα στέλνατε στους μικρούς αναγνώστες για να διαβάσουν το βιβλίο σας «Ποιος ήταν τελικά ο κύριος Πάνου;»;
Παιδιά, να περιμένετε: χιούμορ, μαγεία σε μπόλικη δόση, μυστήριο για τη μορφή του κου Πάνου, γρίφους για το πώς να διαλέξει κανείς δουλειά, γνωριμία με κόλπα στο σκέιτμπορντ!
Γιατί αφιερώσατε αυτό το βιβλίο σας στους εκπαιδευτικούς ;
Διότι φωτίζουν, όπως συνέβη και στην ιστορία μου, δρόμους και συνειδήσεις.
Παύλος Ανδριάς για τον aylogyros news
