Μη βιαστείς να απαντήσεις και μην απογοητευτείς όταν λάβεις την απάντηση, ως πληροφορία, καθώς όσο και αν δεν μας αρέσει, όσο και αν μας προσβάλει ως υπάρξεις, δεν παύει να είναι η νούμερο ένα λέξη, ο νούμερο ένα χαρακτηρισμός που χρησιμοποιεί ο νεοέλληνας στην καθημερινότητά του!
Έτσι, αν η ελληνική γλώσσα ήταν ποδοσφαιρική ομάδα, λέμε τώρα, ο «μαλάκας» θα ήταν σίγουρα ο αρχηγός, αφού είναι η πιο κακόγουστη, πολυχρησιμοποιημένη, παρεξηγημένη, παρεξηγήσιμη, προσβλητική, υποτιμητική αλλά και η πιο αγαπημένη λέξη του Έλληνα! Μια λέξη πολυεργαλείο, που μπορεί να σε στείλει στο νοσοκομείο ή να σε κεράσει καφέ!!!
Η γέννηση του μαλάκα
Η καταγωγή του πάει πίσω στην αρχαιότητα, όταν το «μαλακός» σήμαινε τον ήπιο, τον αδύναμο. Αργότερα, στα βυζαντινά χρόνια, το «μαλακίζομαι» πήρε την έννοια που όλοι καταλάβαμε. Μέχρι που η λέξη έκανε το άλμα της και μπήκε στο στόμα κάθε Έλληνα, από τον Πειραιά μέχρι τον Έβρο, ως βρισιά πρώτης γραμμής.
Ο μαλάκας ως βρισιά
Αρχικά, το «μαλάκας» ήταν καθαρό φαρμάκι. Αν σε έλεγε κάποιος «μαλάκα» το 1920, μάλλον θα έπεφταν και μπουνιές. Η λέξη δήλωνε τον ηλίθιο, τον κορόιδο, τον άχρηστο. Και το εννοούσαν...
Ο μαλάκας ως φίλος
Κι όμως, κάπου μετά τη Μεταπολίτευση, έγινε το θαύμα. Η λέξη αποχρωματίστηκε, έγινε πιο οικεία, πιο λάιτ, εκμοντερνίστικε και από βρισιά μετατράπηκε σε... χάδι.
Το «Έλα ρε μαλάκα, πού χάθηκες;», δεν σημαίνει οτι «είσαι ηλίθιος», αλλά μεταφράζεται ως «μου έλειψες». Κι εκεί είναι που η λέξη πήρε το διπλό της ταλέντο: μπορεί να σε βρίσει, αλλά και να σε αγκαλιάσει.
Ο μαλάκας στην καθημερινότητα (σκηνές ζωής)
Εδώ μπορούμε να πούμε πως τα βλέπουμε όλα! Ερχόμαστε επαφή με όλες τις εκδοχές του, όπως:
Σκηνή 1: Στον δρόμο
Κάποιος πετάγεται χωρίς φλας. «Μαλάκα! Θα μας σκοτώσεις!»
(...εδώ η λέξη σώζει ζωές)
Σκηνή 2: Στο καφενείο
«Έλα ρε μαλάκα, φέρε το τάβλι»
(...εδώ μιλάμε για φίλους ζωής)
Σκηνή 3: Στο γραφείο
«Το αφεντικό μας έβαλε υπερωρίες χωρίς πληρωμή... Τι μαλάκας!»
(...συλλογική σιωπηλή απόφαση)
Σκηνή 4: Στον έρωτα
«Χώρισε την Κατερίνα για να παίξει PlayStation... ο μαλάκας!»
(...υπερβολική δόση θαυμασμού για την αυτοκαταστροφικότητα)
Σκηνή 5: Στο γήπεδο
«Μαλάκαααα, το βάλαμε!»
(...στα πανηγύρια όλοι μαζί)
Σκηνή 6: Σε άσχετη στιγμή
«Πάλι ξέχασα το ραντεβού. Τι μαλάκας είμαι!!!»
(...αυτοσαρκασμός)
Η αμετάφραστη λέξη
Πολλοί, προσπάθησαν να τη μεταφράσουν: «Jerk», «asshole», «dude», «wanker» ελπίζοντας πως θα μας πάρουν την γνησιότητα της λέξης... Όμως δεν κατάφεραν τίποτα, καθώς κανένας δεν πιάνει την πολυδιάστατη γεύση του ελληνικού «μαλάκα». Είναι λίγο σαν το ούζο: μπορείς να βρεις κάτι παρόμοιο, αλλά ποτέ το ίδιο!!!
Ο μαλάκας είσαι εσύ, είμαι εγώ
Τελικά, όλοι είμαστε λίγο μαλάκες, κατά τη φιλοσοφική ερμηνεία της λέξης, όπου άλλες φορές το παραδεχόμαστε, άλλες το ακούμε απ’ τους φίλους μας, άλλες το φωνάζουμε μόνοι μας στο τιμόνι.
Ο «μαλάκας» δεν είναι μόνο βρισιά. Είναι καθρέφτης της νεοελληνικής ψυχής: αυτοσαρκασμός, τσαμπουκάς, φιλία και οργή, όλα σε μία λέξη.
📌 Οπότε την επόμενη φορά που θα ακούσεις «έλα ρε μαλάκα», σκέψου το διπλά. Μπορεί να είναι η μεγαλύτερη προσβολή, αλλά μπορεί να είναι όμως και το πιο ζεστό καλωσόρισμα.
Της Κατίνας Αγραμματίδου
