Είναι η στιγμή που λες εδώ γελάμε, καθώς ο καθένας προσπαθεί να γλιτώσει το πρόστιμο όταν η ενοχλητική «κατσαριδούλα» σε τσακώνει δίχως εισιτήριο!
Δικαιολογίες πολλές, ατάκες φοβερές, αλλά και πετυχημένες τοποθετήσεις, από ανθρώπους… που πραγματικά είναι να γελάς μαζί τους με τον τρόπο που αντιδρούν και προσπαθούν να ξεφύγουν, άλλοτε κάνοντας τον επαναστάτη του 1,20 και άλλοτε πέφτοντας πολύ χαμηλά, στα μάτια όλων μας.
Ως επιβάτης λοιπόν, έχω ακούσει πολλές από δαύτες, με top 10 αυτές που ακολουθούν, επιτρέποντάς μου παράλληλα να σας δώσω και ένα σχόλιο, για το γελοίο της υπόθεσης:
Στην επόμενη στάση κατεβαίνω…
(...ίσως η πιο χιλιοειπωμένη, ίσως η πιο άκυρη)
Σιγά, για μια στάση που μπήκα, θα πληρώσω;
(….με το περιφρονητικό στυλάκι που εκνευρίζει και αναίσθητο)
Δεν βρήκα πουθενά στη γειτονιά μου…
(...τι και αν στη στάση υπάρχει εκδοτήριο ή σταθμός ηλεκτρικού και μετρό)
Στο νοσοκομείο πάω… αναίσθητος είσαι;
(...βαμμένη στην πένα και ντυμένη στην τρίχα)
Μόλις βγήκα από το νοσοκομείο
(...με ντύσιμο για δεξίωση ή για νυχτερινή έξοδο… παστωμένη από τα νύχια μέχρι την κορυφή)
Όχι ρε γαμώτο, άλλαξα τσάντα!
(...δίχως να κρατάει τίποτα στα χέρια ή στον ώμο της)
Τι εννοείς εισιτήριο; Δεν είναι δωρεάν;
(...μ’ ένα γλοιώδες υφάκι που πεθαίνεις)
Το πέταξα πριν λίγο!
(...κοιτάζοντας στο υπερπέραν)
Είμαι άνεργος
(...αλλά το εσπρεσάκι στο χέρι, είναι από ελεημοσύνη… μάλλον)
Έχω ελευθέρας, είμαι ΑΜΕΑ
(...σίγουρα στο μυαλό, με τσάντα Louis Vuitton και ψηλοτάκουνο μέχρι το Θεό)
...δίχως αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν κι άλλες.
Υπευθυνότητα καμία, κανένας σεβασμός… και πάντα για όλα φταίει ο άλλος!!!
Ο αόρατος επιβάτης
