Κουβέντα στην «αυλή» μας, συντροφιά με την ηθοποιό Δανάη Γλυκού, έχοντας ως αφορμή τη συμμετοχή της στην παράσταση «Κάνε μια ευχή!» του Θανάση Λιούνη στο Χώρο Τέχνης Ασωμάτων
Ξεκινώντας την κουβέντα μας, θα ήθελα να πάμε μερικά χρόνια πίσω και να σας ρωτήσω, τι ήταν αυτό που σας ώθησε ν’ ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Για μένα αυτό που με ώθησε στην υποκριτική ήταν η αγάπη μου για τον κινηματογράφο. Πάντα από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου ένιωθα κάτι μαγικό βλέποντας έναν ηθοποιό να φέρνει στη ζωή έναν ρόλο και θα σκεφτόμουν πόσο υπέροχο συναίσθημα θα είναι να μπορείς να φέρεις στη ζωή έναν ολόκληρο κόσμο ενός ρόλου.
Από το χθες, πως φτάσατε στο σήμερα; Ποιοι σταθμοί σε αυτή τη διαδρομή έχουν μείνει χαραγμένοι στη μνήμη σας και ποιες συνεργασίες έχετε να θυμάστε;
Είναι ακόμα μόνο η αρχή της διαδρομής μου καθώς πρόσφατα αποφοίτησα από την Δραματική Σχολή Βεάκη. Όμως ελπίζω η πορεία να είναι μακροχρόνια και γεμάτη με καινούργιες εμπειρίες και παραστάσεις. Όσο αναφορά τις συνεργασίες που μου έχουν μείνει αξέχαστες θα πω ότι είμαι τυχερή, όπως η πρώτη μου επαγγελματική παράσταση που είναι το έργο για το οποίο μιλάμε, είναι μια πολύ ευχάριστη και δημιουργική εμπειρία.
Τι σας έκανε να συμμετέχετε στην παράσταση «Κάνε μια ευχή!» και ποιος είναι ο ρόλος σας σε αυτή;
Αυτό που μου κίνησε το ενδιαφέρον στο έργο που έχει γράψει ο Θανάσης είναι πως βλέπουμε την ιστορία μιας οικογένειας που ενώ είναι πολύ αγαπημένοι μεταξύ τους ίσως έχουν απομακρυνθεί λόγω της έλλειψης επικοινωνίας και της εκδήλωσης των συναισθημάτων τους. Πράγμα που πιστεύω πως είναι πολύ επίκαιρο στις μέρες μας, καθώς είναι πολύ εύκολο να απομονωνόμαστε ο καθένας στον δικό του μικρόκοσμο. Ο ρόλος μου στο έργο είναι η Δανάη. Μια κοπέλα που έχει γενέθλια και κλείνει τα 20. Έχει περάσει φιλολογία στα Γιάννενα και ετοιμάζεται να αφήσει πίσω στην Αθήνα την οικογένεια της και τους φίλους της. Η βασική της ανησυχία είναι πως όταν θα φύγει να σπουδάσει οι γονείς της θα απομακρυνθούν κι’ άλλο. Θα έκανε τα πάντα για να δει τη μητέρα της ευτυχισμένη και τον πατέρα της να δείχνει πιο πολύ το ενδιαφέρον του προς όλα αυτά που συμβαίνουν. Και πιο πολύ από όλα θέλει να δει τους γονείς της αγαπημένους πριν φύγει για να σπουδάσει. Ο τρόπος με τον όποιον θέλει να πετύχει τους στόχους της, έχει μια δόση πονηριάς.
Ταυτίζεται η φιλοσοφία της παράστασης με το σήμερα, μιας και πλησιάζουμε στην περίοδο των εορτών; Ποια στοιχεία κυριαρχούν;
Για να πω την αλήθεια ναι πιστεύω ταυτίζεται η φιλοσοφία της παράστασης με το σήμερα, ειδικά με την απομάκρυνση των ανθρώπων και των συναισθημάτων τους. Υπάρχει έντονα το στοιχείο της έκπληξης.
Θα μπορούσε το «Κάνε μια ευχή!» να είναι ένα κομμάτι της καθημερινότητάς μας;
Εννοείται. Είναι ένα έργο με καθημερινούς ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα και καταστάσεις, τα οποία οι περισσότεροι θεατές οι ίδιοι σίγουρα θα έχουν ζήσει.
Ποιο μήνυμα-κάλεσμα, θα «στέλνατε» σ’ έναν υποψήφιο θεατή ώστε να δει την παράσταση;
Ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται με τη πρώτη ματιά.
Θα σας δούμε και κάπου αλλού φέτος; Ποια είναι τα «άμεσα» σχέδιά σας;
Πέρα από την παράσταση «Κάνε μια ευχή!», συμμετέχω σε μια μεσαίου μήκους ταινία, όπου τα γυρίσματα θα γίνουν μέσα στον χειμώνα. Είναι μια πολύ σημαντική δουλειά για μένα γιατί θα έχω την ευκαιρία θα συνεργαστώ με αγαπητούς μου ανθρώπους.
Ποια είναι η αγαπημένης σας ατάκα μέσα στο έργο;
Η αγαπημένη μου ατάκα νομίζω είναι «Μπαμπαα... θέλω λεφτά!»
Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση, πατήστε ΕΔΩ
Παύλος Ανδριάς για τον aylogyros news
