Κουβέντα στην «αυλή» μας, συντροφιά με τον ηθοποιό Βασίλη Φακανά, έχοντας ως αφορμή τη συμμετοχή του στην παράσταση «Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς, σε σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, που συνεχίζει για 6ο χρόνο επιτυχίας στο Σύγχρονο Θέατρο
Ξεκινώντας την κουβέντα μας, θα ήθελα να πάμε μερικά χρόνια πίσω και να σας ρωτήσω, τι ήταν αυτό που σας ώθησε ν’ ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Από πάρα πολύ μικρός είχα πάρει την απόφαση. Ο πατέρας μου είναι μουσικός και βρισκόμουνα πάνω σε μία σκηνή σχεδόν από το ξεκίνημα της ζωής μου. Μολαταύτα πάντα κάτι μου έλειπε με τη μουσική. Όταν ανακάλυψα το θέατρο στην 3η δημοτικού (Εννοώ έπαιξα για πρώτη φορά) κατάλαβα τι ήταν αυτό. Η απόφαση πάρθηκε αρκετά εύκολα, και λόγω της ύπαρξης μου σε καλλιτεχνικό περιβάλλον υπήρξε και μεγάλη υποστήριξη και από τους δύο μου γονείς.
Από το χθες, πως φτάσατε στο σήμερα; Ποιοι σταθμοί σε αυτή τη διαδρομή έχουν μείνει χαραγμένοι στη μνήμη σας και ποιες συνεργασίες έχετε να θυμάστε;
Αν το χθες ορίζουμε ως την αρχή της ενήλικης ζωής. Είμαι πτυχιούχος του οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτι το οποίο ήθελα και έκανα με χαρά. Μετά σπούδασα στην δραματική σχολή του θεάτρου τέχνης Κάρολος Κουν και από το 2018 ασχολούμαι ενεργά με το θέατρο και όλα τα παρακλάδια της τέχνης του ηθοποιού. Σταθμό φυσικά αποτέλεσε η φοίτηση μου στην σχολή, η οποία με έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό. Σίγουρα, όσο αφορά τις παραστάσεις, τέσσερα χρόνια στους 12 ενόρκους είναι ο ορισμός του ‘’χαραγμένο στη μνήμη’’. Μόνο καλά, έχω να θυμάμαι από αυτά τα χρόνια! Είμαι τυχερός που στην μέχρι τώρα πορεία μου έχω συνυπάρξει με υπέροχους συνεργάτες.
Τι σας έκανε να συμμετέχετε στην παράσταση «Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία» και ποιος είναι ο ρόλος σας σε αυτή;
Όπως ανέφερα και πριν, οι υπέροχοι συνεργάτες. Την παράσταση την σκηνοθετεί η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, η οποία σκηνοθετεί και τους 12 ενόρκους. Σίγουρα, λοιπόν, αυτό ήταν ένα βασικό κίνητρο να είμαι μέλος αυτής της παράστασης. Από κει και πέρα, και υπόλοιποι συνάδελφοι ηθοποιοί που έχουμε συνεργαστεί και στο παρελθόν δημιουργήσαμε μία ομάδα που πραγματικά χαίρεσαι να πηγαίνεις στο θέατρο. Φυσικά, το έργο αυτό καθεαυτό είναι ένα σπουδαίο έργο που, θεωρώ, κάθε ηθοποιός θα ήθελε να παίξει κάποια στιγμή καριέρα του.
Ταυτίζεται η φιλοσοφία της παράστασης με το σήμερα, μιας και πλησιάζουμε στην περίοδο των εορτών; Ποια στοιχεία κυριαρχούν;
Η φιλοσοφία της παράστασης ταυτίζεται με τον άνθρωπο είτε σε περίοδο γιορτών είτε όχι. Ο Ντίκενς, με το υπέροχο κείμενο του, καταπιάνεται με τις ανθρώπινες ψυχές των χαρακτήρων του που είναι διαχρονικές. Με έναν τρόπο μαγικό περνάει τα μηνύματα της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της ψυχικής γενναιοδωρίας. Αισθήματα και συναισθήματα που δεν ανήκουν, η τουλάχιστον δεν θα έπρεπε μόνο να ανήκουν, στις γιορτές.
Θα μπορούσε το «Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία» να ρίξει φως στη «θολή» καθημερινότητάς μας;
Θα μπορούσε, ναι. Παρόλαυτά δεν είμαι υπέρμαχος αυτής της άποψης. Το θέατρο είναι εδώ για να μας προβληματίζει, να μας φωτίζει την καθημερινότητά από διαφορετικές πτυχές, να μας προσφέρει τροφή για σκέψη, ακόμα και διεξόδους. Όμως, το φως στην ‘’θολή’’ καθημερινότητά μας είναι και λίγο προσωπική δουλειά του καθενός.
Ποιο μήνυμα-κάλεσμα, θα «στέλνατε» σ’ έναν υποψήφιο θεατή ώστε να δει την παράσταση;
Αυτή η πασίγνωστη σπουδαία ιστορία και ο εμβληματικός, πλέον κλασικός, ρόλος-χαρακτήρας του Σκρουτζ έχουν στείλει αυτό το μήνυμα στους θεατές και στους αναγνώστες όλου του κόσμου πολύ πριν από μένα. Ανήκει στις παραστάσεις που «δεν χρειάζονται συστάσεις».
Θα σας δούμε και κάπου αλλού φέτος; Ποια είναι τα «άμεσα» σχέδιά σας;
Όχι, προς το παρόν δεν έχει προκύψει κάτι άλλο. Τα άμεσα σχέδιά μου, ποικίλουν μιας και ασχολούμαι με πολλές δραστηριότητες, κατά βάση καλλιτεχνικές. Διδάσκω, γράφω, κάνω βίντεο, διαβάζω, παρακολουθώ θέατρο και αρκετά ακόμα εξωκαλλιτεχνικά. Όλα αυτά γεμίζουν και με το παραπάνω το πρόγραμμα μου, αν κρατάω το βράδυ ελεύθερο για την επόμενη παράσταση.
Ποια είναι η αγαπημένης σας ατάκα μέσα στο έργο;
Ειλικρινά δε γνωρίζω. Δηλαδή, τις ατάκες τις γνωρίζω αλλά δεν μπορώ να ξεχωρίσω καμιά. Πρόκειται για ένα τόσο μεστό και καλό δομημένο κείμενο που κάθε δύο με τρεις ατάκες θα μπορούσαν να είναι οι αγαπημένες μου.
Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση, πατήστε ΕΔΩ
Παύλος Ανδριάς για τον aylogyros news
